Author page: admin

[cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id="rnjf67f1zc"][cmsmasters_column data_width="3/4" data_bg_color="rgba(255,255,255,0)" data_border_style="default"][cmsmasters_text] Młode listki cieszą się wszystkim: wiatrem że je huśta i kolebie obłokami że tańczą po niebie szpakiem co gałązki w locie trąca i zielonym cieniem i promieniem słońca Młode listki cieszą się razem z nami że są młodymi listkami. Joanna Kulmowa, Kulmowa dzieciom, Poznań 2007, s. 9 [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][cmsmasters_column data_width="1/4" data_shortcode_id="hvgbi2lsaq"][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_padding_bottom="10" data_padding_top="20" data_color="default" data_bot_style="default" data_top_style="default" data_width="boxed" data_shortcode_id="bzhd16moia"][cmsmasters_column data_width="1/1" data_bg_position="top center" data_bg_repeat="no-repeat" data_bg_attachment="scroll" data_bg_size="cover"…

[cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id="rnjf67f1zc"][cmsmasters_column data_width="3/4" data_bg_color="rgba(255,255,255,0)" data_border_style="default"][cmsmasters_text] Wisławie Szymborskiej Nic utrefione bardzo. Fałszywy czek na otwartość. Test pamięciowy półgłówka. Przebrana łamigłówka. Kreatorka na ćwierć etatu. Vanitas vanitatum. Głębi spłatana psota. Psyche w papilotach.   Joanna Kulmowa, Pamiętnik Joanny Kulmowej, rkps [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][cmsmasters_column data_width="1/4" data_shortcode_id="hvgbi2lsaq"][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_padding_bottom="10" data_padding_top="20" data_color="default" data_bot_style="default" data_top_style="default" data_width="boxed" data_shortcode_id="bzhd16moia"][cmsmasters_column data_width="1/1" data_bg_position="top center" data_bg_repeat="no-repeat" data_bg_attachment="scroll" data_bg_size="cover" data_border_style="default" data_animation_delay="0" data_shortcode_id="flr5tnh08s"] [cmsmasters_divider width="long" height="1" position="center" margin_top="50" margin_bottom="50" animation_delay="0" shortcode_id="0gnfgyu72a"] [cmsmasters_heading shortcode_id="r43ifoq5h9" type="h2" font_weight="default"…

[cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id="rnjf67f1zc"][cmsmasters_column data_width="3/4" data_border_style="default" data_bg_color="rgba(255,255,255,0)"][cmsmasters_text] Fruną szpaki górą a noc na nie chmurą a noc na nie mrokiem błękitnym obłokiem. Przegoniły obłok- noc mają za sobą. Lecą w niebo dalsze by dzień mieć na zawsze.   Joanna Kulmowa, Kto?, Poznań 1988, s. 4 [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][cmsmasters_column data_width="1/4" data_shortcode_id="hvgbi2lsaq"][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id="bzhd16moia" data_width="boxed" data_top_style="default" data_bot_style="default" data_color="default" data_padding_top="20" data_padding_bottom="10"][cmsmasters_column data_width="1/1" data_shortcode_id="flr5tnh08s" data_animation_delay="0" data_border_style="default" data_bg_size="cover" data_bg_attachment="scroll" data_bg_repeat="no-repeat" data_bg_position="top center"] [cmsmasters_divider width="long"…

[cmsmasters_row][cmsmasters_column data_width="1/1"][cmsmasters_text]   [/cmsmasters_text][/cmsmasters_column][/cmsmasters_row][cmsmasters_row data_shortcode_id="rnjf67f1zc"][cmsmasters_column data_width="3/4" data_bg_color="rgba(255,255,255,0)" data_border_style="default"][cmsmasters_text] To jest pamięć i tutaj świeczka. Tutaj napis i kwiat pozostanie. Ale zmarły gdzie indziej mieszka na wieczne odpoczywanie. Na cmentarzu klony na wietrze drozdy w jaśminach skoczne a na końcu alei mrocznej świeci jasna wysoka przestrzeń. Smutek to jest mrok po zmarłych tu ale dla nich są wysokie jasne światy. Zapal świeczkę. Westchnij. Pacierz zmów. Odejdź pełen jasności skrzydlatej.   Joanna Kulmowa, Prośba o nieskończenie,…